Prostą i intuicyjną miarą jest poczucie, że – po wypełnieniu nałożonych przez otoczenie obowiązków – mamy wciąż dosyć energii na samodzielne, swobodne myślenie i działanie.
Mniej intuicyjne podejście używa języka cybernetycznego, opisując osobę (niekoniecznie ludzką) jako układ samodzielny, pobierający energię z otoczenia, gromadzący ją, i wykorzystujący na swoje potrzeby. Energię należy tu rozumieć w sposób jak najbardziej przyziemny, jako „napęd” pochodzący z przemiany materii (jedzenia, picia i wdychanego powietrza).

[diagram przedstawiający ogólny obieg energii dla układu samodzielnego]Podstawową potrzebą jest oczywiście zapewnienie ciągłości trwania. Natomiast (z grubsza rzecz biorąc) ta ilość energii, jaka pozostanie ponad to, może być przeznaczona sformułowanie własnych celów i na ich osiąganie. Ta właśnie energia jest wyrazem naszej wolności osobistej.

[memiczne ogłoszenie online cudownej kuracji powiększającej… wolność osobistą]

Dwa najpopularniejsze sposoby to oczywiście ograniczenie nałożonych z zewnątrz obowiązków (ech, rzucić to wszystko…) oraz zwiększenie poziomu zasilania energią bez dodatkowego wkładu pracy (jak już trafię tę kumulację..). Najpopularniejsze, oczywiście, w ludzkiej wyobraźni. W przeważającej praktyce „rozwiązaniem” jest więcej pracować, licząc na wyprodukowanie ndwyżki energii (pod postacią pieniędzy). Oznacza to sprzedawanie już posiadanej wolności, w nadziei na odzyskanie jej z nadwyżką, co oczywiście nie ma miejsca.

Aktywność fizyczna w postaci ćwiczeń, rozumnie dobranych do wieku, stanu zdrowia, realistycznych celów i upodobań.Celem ogólnym jest jak zwykle uruchomienie pełnego potencjału (nie mylić z wyczynem!) naszej sprawności fizycznej i utrzymanie go jak najdłużej, licząc w dekadach.

Nawet jeśli pracujesz fizycznie, to bardzo rzadko będziesz na co dzień poruszał się wszechstronnie. Potrzebujesz ćwiczeń nakierowanych na te obszary, które są zaniedbane. Po treningu masz poczuć te mięśnie, o których dotąd nie wiedziałaś, że je masz.

Celem ćwiczeń fizycznych jest doprowadzić Twoje ciało do harmonii, aby wpomagało, a nie przeszkadzało we wzmacnianiu pozostałych filarów. Ciało jest Twoim efektorem – wykonawcą Twoich decyzji i dążeń. Dbaj o nie rozumnie i wytrwale.

W naszym systemowym spojrzeniu psychika jest korelatorem, który przetwarza bodźce z zewnątrz, wspomnienia i emocje na decyzje, następne wysyłane do efektora (ciała). To jest niesamowicie złożony proces, pożerający mnóstwo energii.

Oddychanie to ćwiczenie, jakie wykonujemy bez przerwy od urodzenia do śmierci. W ciągu 80 lat życia to około czterystu milionów powtórzeń. Prawidłowo oddychając, nie tylko dajemy organizmowi tlen, ale też wzmacniemy mięśnie, masujemy wnętrzności i budujemy samodyscyplinę.

Jedna trzecia czasu naszego życia przeznaczona jest na głęboką regenerację ciała, a w szczególności układu nerwowego. Dobrze przespana noc czyni cuda z samopoczuciem. A co dopiero 30 000 nocy – całe życie!

„Jesteś tym, co jesz” to oczywistość. Ale dopiero od niedawna naukowcy się zorientowali, że miliardy mikroskopijnych pomocników w naszych jelitach decydują o tym, co z tego jedzenia powstanie, jak się będziemy czuć i jak długo żyć. ZAdbasz o mikrobiom jelitowy, to on zadba o Ciebie lepiej niż jakikolwiek lekarz.

Oprócz powietrza, jedzenia i wody, na codzień wchłaniamy informację, która przede wszystkim wpływa na naszą psychikę. Im więcej i im bardziej chaotycznej informacji, tym więcej energii zużywamy na przekopanie się przez nią, i tym bardziej rozchwianą mamy psychikę. Infohigiena pomaga nam kontrolować kto, co i jakimi drogami wpycha do naszego umysłu, a więc bronić się przed manipulacją i przeciążeniem informacyjnym.

Sprawczość jest zwieńczeniem całej praktyki APOSTIS. To powiedzenie sobie: należy mi się kontrola nad moim życiem i będę o nią walczyć! Tak jak można się nauczyć bezradności, tak samo (tylko bardziej świadomie) można się nauczyć sprawczości. I do tego właśnie potrzebujemy odzyskanej nadwyżki energii.